Posłuchaj o nas:


Leczenie uzależnienia od hazardu

Czym jest uzależnienie od hazardu? To często powtarzające się zaburzenie w postaci nadużywania gry, która zaczyna kontrolować życie chorego, a w konsekwencji prowadzi do zaniedbania społecznych, zawodowych i rodzinnych zobowiązań.

Uzależnienie od hazardu – od rozrywki do nadużywania?

Biorąc po uwagę różne klasyfikacje hazardu, możemy wyróżnić:

  • hazard rekreacyjny – który traktowany jest jako forma rozrywki i spędzania wolnego czasu,
  • hazard ryzykowny - negatywne skutki grania nie są na tyle poważne, aby gracz nie mógł się z nimi sam uporać,
  • hazard problemowy – można zaobserwować pierwsze poważniejsze negatywne konsekwencje grania,
  • hazard patologiczny – jest już uzależnieniem przewlekłym, nasilającym się, łącznie z wszelkimi jego konsekwencjami takimi jak np. rozpad rodziny, utrata pracy itd.

Aby móc zdefiniować uzależnienie od hazardu powinny wystąpić takie objawy jak np.:

  • w ciągu ostatniego roku osoba uzależniona brała udział w co najmniej jednym lub większej ilości epizodów grania, które - mimo iż nie przyniosły zysku - nadal były kontynuowane,
  • mimo że gra powodowała narastające złe samopoczucie, to jednak nie została przerwana,
  • granie powoduje destruktywny wpływ na codzienne funkcjonowanie,
  • częste myślenie o grze, wyobrażanie sobie grania,
  • pojawienie się uczucia intensywnej, trudnej do opanowania potrzeby gry.

Etapy uzależnienia – od zwycięstwa po utratę nadziei

Wyróżnia się następujące fazy uzależnienia od hazardu:

  1. Faza zwycięstw – to etap, na którym grywa się jeszcze raczej okazjonalnie, w ramach rozrywki. Pojawia się jednak pierwsze fantazjowanie o wygranej, a realne wygrane, które mają miejsce zaczynają silnie pobudzać. Osoba grająca coraz częściej obstawia zakłady, podnosi stawki, wierzy w to, że można zawsze wygrywać i ją powtórzyć. Gracz nie zdaje sobie przy tym sobie sprawy z tego, że inwestuje coraz większe kwoty i nie myśli o uzależnieniu od hazardu.
  2. Faza strat – gracz, poprzez obstawianie coraz wyższych zakładów, traci coraz większe kwoty. Gdy brakuje mu pieniędzy, jest w stanie zaciągnąć pożyczkę. Z wygranej spłaca długi, ale za chwilę znowu brakuje mu środków do gry. Na tym etapie zaczyna także okłamywać rodzinę w kwestii swojego uzależnienia oraz ma pierwsze kłopoty z wierzycielami. Granie zaczyna być też ważniejsze od obowiązków zawodowych.
  3. Faza desperacji – to etap separacji od rodziny i znajomych, związany często z utratą pracy i narastającymi długami. Pojawia się uczucie paniki, a presja związana z oddaniem pożyczonych pieniędzy może w efekcie być dla gracza nawet powodem do kradzieży czy innych przestępstw. Osoba grająca zmaga się także z wyrzutami sumienia, poczuciem winy, bezradnością, a nawet depresją.
  4. Faza utraty nadziei – na tym etapie nierzadko rozpada się rodzina gracza, przeżywa on rozwód, miewa myśli samobójcze lub nawet próby targnięcia się na swoje życie. Często osoba uzależniona ucieka w alkohol lub leki, trafia do więzienia, ginie z rąk wierzycieli, bądź popełniając samobójstwo.

Mężczyźni 18-30 lat – grupa podwyższonego ryzyka

Kto jest najbardziej zagrożony uzależnieniem od hazardu? Jak pokazują dane statystyczne, są to samotni mężczyźni pomiędzy 18 a 30 rokiem życia, mieszkający w dużych miastach. To oni stanowią grupę podwyższonego ryzyka, a pierwsze symptomy pojawiają się nawet w wieku młodzieńczym. Często oprócz uzależnienia od hazardu mają również problem z narkotykami i alkoholem. Jeśli chodzi o kobiety, to one z reguły popadają w sidła nałogu później, w połowie swojego życia.

Hazardziści są bardzo podatni na depresję, która ujawnia się w postaci złego nastroju. Nie mają też innych zainteresowań. To uzależnienie często związane jest z zaburzeniami osobowości, które wynikają ze zniekształconego wzorca zachowania, formułującego się już w dzieciństwie i okresie dojrzewania. Są to narcystyczne zaburzenie osobowości, czyli zbyt wysokiego mniemania o sobie. Wygrane sprawiają, że chory uważa się za kogoś wyjątkowego. Rozwój hazardu opiera się także na zaburzeniach w relacji z innymi oraz nieregularnych stanach pobudzenia.

Skutki uzależnienia od hazardu – psychiczne, fizyczne i społeczne

Uzależnienie od hazardu ciągnie za sobą skutki psychiczne, fizyczne i społeczne. Rozwój choroby sprawia, że gracz ma coraz bardziej ograniczone możliwości kontrolowania swoich zachowań.

Ciągłe uprawianie hazardu może więc spowodować m.in.:

  • izolacje społeczną – gracz ma poczucie winy i wstydu, zaczyna ukrywać swoje uzależnienie, integruje się też ze specyficznym środowiskiem hazardzistów, gdzie dominuje styl życia oparty na natychmiastowym zaspokajaniu własnych potrzeb, co w efekcie może prowadzić do aktów przemocy i przestępstw dokonywanych w celu zdobycia środków do gry,
  • problemy finansowe – obstawianie coraz większych wygranych, długi, które rosną powodują, że gracz zaczyna sprzedawać mienie osobiste, wydawać oszczędności itd.,
  • utratę pracy,
  • utratę rodziny,
  • rozwód,
  • myśli i próby samobójcze,
  • zaburzenia lękowe,
  • bezsenność,
  • wyczerpanie,
  • depresję,
  • wejście na drogę przestępstwa,
  • przemoc fizyczną i psychiczną wobec najbliższych,
  • złe samopoczucie fizyczne - wrzody, bóle głowy, zawały serca.

Rozpoznaj u siebie uzależnienie – test

Jeśli ktoś ma podejrzenie, że stał się hazardzistą może to sprawdzić rozwiązując jeden z testów, który został opracowany przez anonimowych hazardzistów. Zawiera on 20 pytań:

  1. Czy kiedykolwiek traciłeś czas przeznaczony na pracę lub szkołę z powodu hazardu?
  2. Czy uprawianie hazardu kiedykolwiek uczyniło twoje domowe życie nieszczęśliwym?
  3. Czy hazard wpływa na twoją reputację?
  4. Czy kiedykolwiek odczuwałeś wyrzuty sumienia po hazardzie?
  5. Czy kiedykolwiek uprawiałeś hazard, aby zdobyć pieniądze na spłatę długów lub aby rozwiązać finansowe trudności?
  6. Czy uprawianie hazardu powoduje zmniejszenie się twojej ambicji lub skuteczności?
  7. Czy po przegranej czujesz, że musisz wrócić, gdy tylko będzie to możliwe i odrobić swoje straty?
  8. Czy po zwycięstwie masz silne pragnienie, aby wrócić i wygrywać więcej?
  9. Czy często uprawiałeś hazard dopóki nie straciłeś ostatniej złotówki?
  10. Czy kiedykolwiek coś pożyczałeś, aby sfinansować swój hazard?
  11. Czy kiedykolwiek sprzedałeś coś, aby sfinansować hazard?
  12. Czy byłeś niechętny, aby użyć „hazardowych pieniędzy” na normalne wydatki?
  13. Czy grając hazardowo robisz się nierozważny w sprawach dobrobytu swojego lub swojej rodziny?
  14. Czy kiedykolwiek uprawiałeś hazard dłużej niż zaplanowałeś?
  15. Czy kiedykolwiek grałeś hazardowo, aby uciec od zmartwień i kłopotów?
  16. Czy kiedykolwiek popełniłeś lub rozważałeś popełnienie nielegalnego czynu, aby sfinansować hazard?
  17. Czy uprawianie hazardu powoduje, że masz kłopoty ze snem?
  18. Czy sprzeczki, rozczarowania lub frustracje wywołują w twoim wnętrzu impuls do hazardu?
  19. Czy kiedykolwiek miałeś impuls, aby świętować jakieś szczęśliwe zdarzenie poprzez uprawianie hazardu?
  20. Czy kiedykolwiek brałeś pod uwagę samobójstwo w wyniku Twojego hazardu?

Twierdząca odpowiedź na minimum siedem pytań oznacza poważny problem z hazardem.

Uzależnienie na co dzień – jak sobie z nim radzić?

Pokusa w postaci wielkich wygranych, towarzyszące obstawianiu uczucie adrenaliny – to rzeczy, bez którymi trudno sobie poradzić wpadając w sidła hazardu. Jak można jednak spróbować samemu poradzić sobie z uzależnieniem na co dzień? Najważniejsza jest samokontrola i znalezienie alternatywnych źródeł przyjemności oraz zainteresowania. Adrenalinę można zamienić na uprawienie sportu, a nudę – wypełnić jakąś pasją. Na stres rozwiązaniem może być odpoczynek, medytacje, joga, masaże. A kwestia wygranej? Z pewnością warto jednak założyć, że realne szanse na nią są zawsze niewielkie. A do tego jeszcze hazard nie jest zdecydowanie sposobem na to, aby żyć czy próbować rozwiązywać z jego pomocą swoje problemy finansowe.

Myślenie o konsekwencjach grania jest bardzo istotne. Narażanie siebie i innych na niepotrzebne kłopoty i stres, popadanie w długi – to rzeczy, o których warto pamiętać.

Leczenie uzależnienia – terapia otwarta lub zamknięta

Dokładną diagnozę w kwestii uzależnienia od hazardu może postawić tylko specjalista od uzależnień. Specjalistyczne leczenie zawsze rozpoczyna się od indywidualnego wywiadu z osobą uzależnioną oraz – jeśli jest taka możliwość – również z jej najbliższymi. Na diagnozę składa się zrozumienie problemów osoby uzależnionej, tego, jaki ma stosunek do pieniędzy, uwarunkowań rodzinnych, społecznych, kulturowych, religijnych oraz ocena jej stanu psychicznego i fizycznego, a także relacji z najbliższymi.

W zależności od stopnia rozwoju uzależnienia od hazardu terapia może toczyć się w trybie otwartym lub zamkniętym. Wpływ na to ma również decyzja pacjenta – którą formę chce realizować. Leczenie opiera się przede wszystkim na tym, aby znaleźć przyczyny tej choroby oraz zmienić sposób myślenia hazardzisty. Nie mniej ważne jest opracowanie planu, dzięki któremu można będzie spłacić zaciągnięte zobowiązania i wskazać inne, ciekawe sposoby spędzania wolnego czasu. Jak w każdej terapii – i tu bardzo ważną rolę odgrywać będzie wsparcie rodziny.

Kluczem do sukcesu każdego uzależnienia jest przede wszystkim przyznanie się do własnej słabości i zrozumienie tego problemu. Zawsze warto pomyśleć o tym, że nie jest się odosobnionym przypadkiem – takich osób było i jest bowiem wiele. A dzięki odpowiedniemu terapeutycznemu można pokonać uzależnienie od hazardu.

Naszą witrynę przegląda teraz 38 gości 

Rzetelna firma

Prywatny Ośrodek Terapii
Uzależnień OAZA

87-850 Choceń Ługowiska 1
Kom.: 883 95 70 70, 530 18 70 70
Tel.: 54 233 70 70
E-mail: info@osrodek-oaza.pl

Wirtualny Spacer


Możliwość rozłożenia płatności
na raty! Partner firmy:


Please wait while JT SlideShow is loading images...
Wycieczki fakultatywne